Συνεχης ενημερωση

    Δευτέρα, 08-Οκτ-2018 00:09

    Για ένα επενδυτικό σοκ

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Δημήτρη Σαντιξή 

    Εκτός από τη θλιβερή εικόνα του Χρηματιστηρίου και ειδικά των τραπεζών, το πιο σημαντικό νέο αυτών των ημερών ήταν η δημοσίευση της λίστας των χωρών με βάση την οικονομική ελευθερία, ουσιαστικά δηλαδή την επενδυσιμότητα τους. Σε αυτές η Ελλάδα έλαβε την 108η θέση, πολύ χαμηλότερα από χώρες όπως η Αλβανία και η Ρουμανία. Κριτήρια για τη βαθμολόγηση ήταν το μέγεθος του κράτους, οι αποκρατικοποιήσεις, το κράτος δικαίου και το ρυθμιστικό περιβάλλον στην τραπεζική πίστη, την επιχειρηματικότητα και τις εργασιακές σχέσεις.

    Το γεγονός αυτό είναι εντελώς απογοητευτικό. Η Ελλάδα τα τελευταία χρόνια έχει επενδυτικό έλλειμμα περίπου 15,0 δισ. ετησίως. Σωρευτικά το έλλειμμα αυτό υπερβαίνει τα 100 δισ. ευρώ. Σε αυτή λοιπόν τη στιγμή που θα έπρεπε η χώρα να κάνει ό,τι χρειάζεται για να πραγματοποιήσει ένα επενδυτικό άλμα, η αντίληψη στον διεθνή χώρο την τοποθετεί  σε αυτή την κάκιστη θέση, αποτρεπτική για ένα μακροπρόθεσμο διεθνή επενδυτή. 

    Η Ελλάδα χρειάζεται κατεπειγόντως ένα επενδυτικό σοκ. Δεν υπάρχει τίποτε άλλο τελικά. Μόνο έτσι θα δημιουργηθούν δουλειές, νέα εισοδήματα, θα αυξηθεί η κατανάλωση, θα κινηθεί η αγορά και θα δοθεί προοπτική. Διαφορετικά η λέξη "ανάπτυξη" είναι μόνο για ομιλίες χωρίς νόημα. Μία χώρα που δεν δημιουργεί ικανό εισόδημα μέσα από παραγωγική διαδικασία, δεν έχει επίσης πολλά να μοιράσει στους κατοίκους της. Σέρνεται οικονομικά και η μιζέρια της δημιουργεί αντιθέσεις δευτερεύουσες, οι πιο φιλόδοξοι άνθρωποί της ξενιτεύονται και η ελπίδα για μια καλύτερη ζωή γίνεται μόνο αντικείμενο προεκλογικών ομιλιών.

    Συνεπώς, η προσέλκυση σημαντικών επενδύσεων από το εξωτερικό και η εξ αυτής δημιουργία θέσεων εργασίας είναι μονόδρομος, ιδιαίτερα με δεδομένη την αδυναμία των εγχώριων επενδυτών και επίσης των τραπεζών να χρηματοδοτήσουν την οικονομία.  Για να γίνει αυτό απαιτείται:

    1. Η φιλοεπενδυτική αντίληψη να γίνει κτήμα όλης της κοινωνίας. Η εποχή που η λέξη επιχειρηματικό κέρδος ήταν αρνητική, πρέπει να φύγει ανεπιστρεπτί. Φράσεις και αντιλήψεις όπως "νόμος είναι το δίκιο του εργάτη" που γαλούχησαν αρκετές γενιές, οδήγησαν σε απεργίες που έκλεισαν εργοστάσια όπως η Πίτσος και η Pirelli και έκλεισαν λιμάνια με ζημιά στην τουριστική βιομηχανία, πρέπει να αποτελέσουν παρελθόν.

    2. Η αντίληψη αυτή να γίνει κτήμα της όποιας κυβέρνησης. Η συνεχής καθυστέρηση της επένδυσης του Ελληνικού και η ταλαιπωρία της επένδυσης του χρυσού στη Χαλκιδική έχουν δημιουργήσει αρνητικό απόηχο στον διεθνή επενδυτικό χώρο.

    3. Να αναδιαρθρωθεί το κράτος, ώστε ο κρατικός μηχανισμός να γίνει επιτέλους φιλικός απέναντι στον πολίτη και τον επενδυτή. Με αυτό τον τρόπο η όποια επαφή με το κράτος να πάψει να είναι πηγή ταλαιπωρίας, από τα Δημαρχεία μέχρι τις Πολεοδομίες και τις Εφορίες.

    4. Να μειωθεί η φορολογική επιβάρυνση των επιχειρήσεων, άμεση και έμμεση, με τη μείωση φορολογικών συντελεστών.

    5. Να μειωθεί το υπέρογκο διαχρονικά πλεόνασμα που έχει συμφωνηθεί με τους δανειστές, το οποίο είναι πιθανά μοναδικό στα διεθνή χρονικά. Μία μείωσή του θα βοηθήσει στη μείωση των φορολογικών συντελεστών και στην αποπληρωμή των οφειλών του κράτους στον ιδιωτικό τομέα, γεγονός που θα συμβάλει στην τόνωση της αγοράς και στην αύξηση των επενδύσεων.

    Τα παραπάνω είναι τα πιο σημαντικά για να μπορέσει να πραγματοποιηθεί αυτό το επενδυτικό σοκ που χρειάζεται η χώρα. Η χώρα χωρίς μια δραστική παρέμβαση στα θέματα αυτά που θα αλλάξουν το επενδυτικό κλίμα,  θα κινηθεί σε σχετικά μικρούς ρυθμούς ανάπτυξης για τα επόμενα χρόνια. Όταν μάλιστα η διεθνής συγκυρία δεν θα είναι ευνοϊκή, οι ρυθμοί ανάπτυξης θα γίνουν ακόμα πιο αναιμικοί. 

    Μικροί ρυθμοί ανάπτυξης και κακό επενδυτικό κλίμα θα συντηρούν το ρίσκο της χώρας, το οποίο πολλοί στο εσωτερικό και στο εξωτερικό ακόμα και τώρα θεωρούν υψηλό. Το Grexit δεν έχει εξαλειφθεί ως πιθανότητα για τους επενδυτές του εξωτερικού. Αυτό έχει αντίκτυπο στην απαιτούμενη απόδοση για δανεισμό της χώρας από τις αγορές. Είναι χαρακτηριστικό ότι το δεκαετές ομόλογο δεν μπορεί να πέσει από την περιοχή του 4,0%, τη στιγμή που η Κύπρος δανείζεται με 2,4% Αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα ουσιαστικά την αδυναμία πρόσβασης της χώρας στις αγορές, καθώς αυτές δεν καταλαβαίνουν από γενικόλογη πολιτική βούληση των κυβερνώντων, αλλά μόνο από τα δεδομένα και παραμέτρους των επενδυτικών τους αποφάσεων.

    Συμπερασματικά, για ένα απαραίτητο επενδυτικό σοκ οι κινήσεις είναι συγκεκριμένες και απαιτούν βούληση, πολιτικό θάρρος και συνεργασία των διαφόρων κοινωνικών ομάδων. Ας ευχηθούμε ότι αυτό μπορεί να γίνει εφικτό, σε μια χώρα στην οποία τα χαρακτηριστικά αυτά είναι μέχρι τώρα είδος εν ανεπαρκεία.

    * Ο κ. Δημήτρης Σαντιξής είναι Σύμβουλος Διεθνών Επενδυτικών Κεφαλαίων, πρώην υψηλόβαθμο τραπεζικό στέλεχος 

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    Δειτε τα πρωτοσελιδα ολων των εφημεριδων